Polietylen — cena

Cena polietylenu zależy głównie od marży krakingowej. PE powstaje z monomeru etylenu, produkowanego w krakerach parowych z wykorzystaniem nafty, frakcji ropy naftowej, albo etanu, czyli cieczy gazu ziemnego. Kraker na bazie nafty, typowy dla Europy i Azji, ma wyższe i bardziej zmienne koszty, ponieważ nafta jest silnie powiązana z ceną ropy Brent. Kraker na bazie etanu, powszechny na wybrzeżu Zatoki Meksykańskiej w USA i na Bliskim Wschodzie, korzysta ze znacznie tańszego surowca. Od boomu gazu łupkowego w USA w basenach Marcellus i Permian etan zwykle kosztuje poniżej 200–300 USD/t, podczas gdy nafta najczęściej 500–700 USD/t. Ta strukturalna różnica daje amerykańskim eksporterom PE trwałą przewagę kosztową nad producentami europejskimi.

Popyt jest zdominowany przez Chiny. Z około 110 mln ton rocznego światowego zużycia polietylenu około 30 mln ton przypada na Chiny, czyli mniej więcej 30%. Największe zastosowania to folie opakowaniowe, folie rolnicze, rury do wody pitnej i gazu oraz pojemniki chemiczne. Cykl budowlany w Chinach, sezon rolniczy oraz harmonogramy pracy krakerów Sinopec i PetroChina bezpośrednio wpływają więc na kontrakt LLDPE na giełdzie Dalian, ticker L, oraz na globalne ceny FOB. Indie i Azja Południowo-Wschodnia, w tym Wietnam, Indonezja i Tajlandia, tworzą szybko rosnący drugi blok popytu, zużywający łącznie kolejne około 15 mln ton rocznie. Europa i Ameryka Północna to dojrzałe rynki po około 15 mln ton każdy, gdzie wzrost przesuwa się głównie w stronę udziału recyklatu PE, czyli rPE.

W dłuższym terminie głównym ryzykiem strukturalnym dla rynku PE są regulacje dotyczące recyklingu. Unijne rozporządzenie w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, czyli PPWR, określa minimalne wymagania dotyczące udziału recyklatu w opakowaniach z tworzyw sztucznych według typu produktu. Bezpośrednio ogranicza to popyt na pierwotny PE i wspiera premie dla mechanicznie recyklingowanych granulatów rPE. W Stanach Zjednoczonych podobne obowiązkowe zasady dotyczące udziału rPE wprowadzono na poziomie stanowym, m.in. w Kalifornii, New Jersey i Waszyngtonie. Duzi producenci PE, tacy jak Dow, LyondellBasell i ExxonMobil, inwestują więc w wydzielone moce recyklingu chemicznego, w tym pirolizy. Miks produktów PE strukturalnie przesuwa się w stronę gatunków cyrkularnych. Globalna produkcja PE dzieli się w przybliżeniu następująco: HDPE ~50 mln ton, LLDPE ~35 mln ton i LDPE ~25 mln ton.