Platyna — cena

Na platynę znacznie silniej niż na złoto czy srebro oddziałuje popyt przemysłowy. Roczna globalna produkcja platyny wynosi tylko około 190 ton. Około 40% tej podaży trafia do przemysłu motoryzacyjnego jako powłoka katalityczna, głównie w silnikach Diesla. Spadek znaczenia diesla i rozwój napędów elektrycznych bezpośrednio obciążają więc popyt. Jednocześnie technologia ogniw paliwowych — pojazdy wodorowe i urządzenia stacjonarne — pozostaje przemysłowym obszarem zastosowań, ponieważ katalizatory w ogniwach PEM również wymagają platyny.

Podaż jest silnie skoncentrowana. Około 70% wydobywanej platyny pochodzi z RPA, czyli mniej więcej 140 ton rocznie, głównie z kompleksu Bushveld oraz zakładów należących do Anglo American Platinum, Impala Platinum i Sibanye-Stillwater. Rosja jest drugim co do wielkości producentem, z produkcją około 20 ton rocznie, głównie jako produkt uboczny wydobycia palladu przez Norilsk Nickel. Dodatkową podaż zapewniają Zimbabwe i Ameryka Północna. Z powodu tej koncentracji niedobory energii w RPA, awarie Eskomu, strajki i ruchy kursu randa mogą być bezpośrednio widoczne w wycenie londyńskiej.

Trzecią grupą czynników jest popyt inwestycyjny i relatywna wycena. Platyna kiedyś była notowana powyżej złota. Różnica między tymi metalami, często wyrażana jako relacja Pt/Au, jest uznawanym wskaźnikiem cyklu przemysłowego. Gdy platyna przez dłuższy czas jest notowana z dyskontem, zakupy mogą zwiększać zarówno inwestorzy wybierający fizyczne produkty, takie jak monety i sztabki, posiadacze ETC, takich jak PPLT i PHPT, jak i przemysłowi odbiorcy końcowi. Istotny pozostaje też popyt jubilerski, głównie z Chin i Japonii, choć od lat znajduje się w trendzie spowolnienia.