Ropa Ural — cena

Pierwszym i najważniejszym czynnikiem dla wyceny ropy Urals jest zachodni reżim sankcyjny. Zakaz importu ropy drogą morską wprowadzony przez Unię Europejską odciął Rosję od tradycyjnych europejskich odbiorców, którzy wcześniej kupowali około połowy rosyjskiego eksportu ropy. Jednocześnie państwa G7 wprowadziły limit ceny. Tankowce ubezpieczone przez zachodnich ubezpieczycieli lub pływające pod zachodnimi banderami mogą przewozić rosyjską ropę tylko wtedy, gdy cena pozostaje poniżej ustalonego progu. Początkowo limit wynosił 60 USD za baryłkę. W późniejszym systemie dynamicznym jest powiązany ze średnią ceną Urals z sześciu miesięcy i ustalany 15 % poniżej tego poziomu. Mechanizm ma ograniczać rosyjskie przychody z eksportu przez zachodnie łańcuchy ubezpieczeń i transportu, bez zatrzymywania samego przepływu ropy.

Drugim czynnikiem jest popyt ze strony azjatyckich odbiorców. Od początku wojny Indie i Chiny zastąpiły europejskich kupujących. Import rosyjskiej ropy do Indii wzrósł z praktycznie zera do około ~1,7 mln baryłek dziennie, a Chiny kupują około 2 mln baryłek dziennie. Łącznie oba kraje odbierają większość rosyjskiego eksportu ropy (~4–5 mbpd). Indyjskie rafinerie, takie jak Reliance, Indian Oil i Nayara, mają silną pozycję negocjacyjną, ponieważ mogą kupować surowiec także od alternatywnych dostawców z Bliskiego Wschodu. Faktyczna premia lub dyskonto są więc negocjowane ładunek po ładunku. Dane rynkowe wskazują, że ładunki z Primorska docierające do Indii zwykle są sprzedawane z dyskontem 5–10 USD za baryłkę względem Brent, natomiast Chiny częściej przyjmują mocniej przecenione ładunki przewożone przez objętą sankcjami flotę cieni.

Trzecim czynnikiem jest pojemność floty cieni. To zwykle starsze tankowce, które nie są ubezpieczone przez zachodnich ubezpieczycieli, a ich bandery i właściciele bywają ukrywani przez struktury offshore. Stawia je to poza zasięgiem limitu cenowego G7. Flota systematycznie rosła po wprowadzeniu sankcji, a dane Centre for Research on Energy and Clean Air pokazują, że znacząca część rosyjskiego eksportu paliw kopalnych była przewożona przez tankowce cieni. Im większa flota cieni, tym mniejsza presja na rosyjskich eksporterów, aby sprzedawali poniżej oficjalnego limitu ceny. Jej rozbudowa zawęża więc faktyczne dyskonto Brent-Urals.

investingTitle: