Drewno — cena

Najważniejszą zmienną po stronie popytu na rynku tarcicy jest budownictwo mieszkaniowe w USA. Roczne zużycie tarcicy iglastej w USA wynosi około 50 mld stóp deskowych (Bbf), z czego około 75% jest związane z budownictwem mieszkaniowym, głównie ze szkieletami domów jednorodzinnych. Typowy północnoamerykański dom jednorodzinny zawiera około 15 Mbf tarcicy. Rynek jest więc silnie powiązany z miesięczną serią US Census Bureau Housing Starts. Wzrost liczby rozpoczętych budów szybko podnosi popyt na tarcicę, a spadek ciąży cenom. Kanałem transmisji jest oprocentowanie kredytów hipotecznych: gdy 30-letnia stała stopa rośnie, popyt ze strony kupujących domy słabnie, deweloperzy opóźniają nowe projekty, a popyt na tarcicę szybko spada. Zastosowania przemysłowe, takie jak palety i opakowania, oraz segment remontów są stabilniejsze, ale mniejsze pod względem łącznej wielkości rynku.

Po stronie podaży rynek kształtuje spór USA–Kanada o tarcicę iglastą. Oba kraje od dekad pozostają w powracającym konflikcie handlowym. US Department of Commerce nakłada cło wyrównawcze i cło antydumpingowe na import kanadyjskiej tarcicy iglastej, argumentując, że opłaty za pozyskanie drewna z gruntów Korony należących do prowincji kanadyjskich oznaczają nieuczciwe wsparcie państwa. Kanada produkuje około 25 Bbf tarcicy iglastej rocznie, a Stany Zjednoczone 35 Bbf. Znaczna część kanadyjskiej produkcji tradycyjnie trafia na rynek USA. Zmiany stawek celnych są bezpośrednio wyceniane w notowaniach CME: wyższe cła ograniczają dostępną podaż na rynku USA i podbijają ceny.

Czynnikiem strukturalnym są szkody w lasach wywołane przez chrząszcza mountain pine beetle z Kolumbii Brytyjskiej (Dendroctonus ponderosae). W ostatnich dekadach gradacja zniszczyła około 50% nadających się do pozyskania zasobów sosny lodgepole w środkowej części Kolumbii Brytyjskiej. Według statystyk Natural Resources Canada Forest Sector prowincja musiała trwale obniżyć Annual Allowable Cut, czyli dopuszczalny roczny poziom pozyskania drewna. Ogranicza to długoterminową zdolność podażową Kanady. Kilka tartaków w Kolumbii Brytyjskiej zostało zamkniętych, a pozostała część branży przesunęła większą część produkcji w stronę południa USA i Québecu. Rynek śledzi tygodniowe ceny branżowe Random Lengths oraz dane leśne Natural Resources Canada, ponieważ kontrakty futures CME obejmują tylko referencyjny gatunek budowlany, a rzeczywiste ceny przy tartaku różnią się według regionu i jakości.