Mleko — cena

Stronę podażową rynku mleka kształtują dane o produkcji w USA, bo to one mają znaczenie dla benchmarku CME. Według USDA Economic Research Service w Stanach Zjednoczonych około 9,4 mln krów mlecznych produkuje rocznie mniej więcej 103 mln ton mleka. Globalna produkcja mleka wynosi około 930 mln ton rocznie we wszystkich kategoriach. Największy udział mają Indie, z produkcją około 225 mln ton rocznie, w tym mlekiem bawolim i głównie na potrzeby krajowe; Unia Europejska z około 145 mln ton; Stany Zjednoczone z około 103 mln ton; Chiny z około 37 mln ton; oraz Nowa Zelandia z około 22 mln ton. Cechą strukturalną rynków rozwiniętych jest powolny spadek liczebności stad mlecznych, przy jednoczesnym wieloletnim wzroście wydajności na krowę. Pomagają w tym genetyka, optymalizacja pasz i automatyczne systemy udoju. Łączna produkcja pozostaje więc zasadniczo stabilna albo rośnie powoli.

Głównym miernikiem marż producentów jest relacja ceny mleka do kosztów pasz — zależność między ceną sprzedaży mleka a kosztami żywienia. Produkcja mleka opiera się na trzech podstawowych składnikach paszowych: kiszonki z kukurydzy jako źródle energii, sianie z lucerny jako źródle białka i włókna oraz śrucie sojowej jako skoncentrowanym dodatku białkowym. Jeśli ceny kukurydzy lub soi rosną — na przykład z powodu suszy w USA, zjawiska La Niña w Ameryce Południowej albo zakłóceń w eksporcie z regionu Morza Czarnego — marże producentów mleka maleją. W średnim i dłuższym terminie może to ograniczać podaż przez przymusowy ubój części stada lub jego likwidację. Miesięczne raporty USDA Milk Production i Dairy Products, razem z cenami kukurydzy i soi w Chicago, wpływają na notowania CME Class III.

Po stronie popytu głównym zewnętrznym impulsem dla globalnego rynku mleka są chińskie importy mleka w proszku. Krajowa produkcja mleka w Chinach, wynosząca około 37 mln ton rocznie, nie wystarcza do pokrycia rosnącej konsumpcji. Chiny importują więc duże wolumeny pełnego mleka w proszku (WMP) i odtłuszczonego mleka w proszku (SMP), głównie z Nowej Zelandii. Globalny handel mlekiem w proszku jest zdominowany przez Fonterra, nowozelandzką spółdzielnię mleczarską, która wyznacza ważną cenę referencyjną przez odbywającą się co dwa tygodnie aukcję Global Dairy Trade (GDT). Słaba aukcja GDT, często łączona ze słabszymi zakupami z Chin, może kierować część globalnej nadwyżki mleka w proszku z powrotem w stronę rynku USA przez arbitraż. Może to być widoczne zarówno w kontraktach Class III, jak i Class IV. Popyt na masło i sery, zwłaszcza konsumpcja serów w Europie oraz popyt na mozzarellę ze strony amerykańskiego sektora pizzy, bezpośrednio wspiera cenę Class III.