Drób — cena

Struktura kosztów produkcji kurcząt brojlerów jest zdominowana przez paszę: kukurydza i śruta sojowa odpowiadają łącznie za około 60-70% kosztów operacyjnych. Współczynnik wykorzystania paszy (FCR) dla współczesnych hybryd brojlerów wynosi około 1,7:1. Oznacza to, że do wyprodukowania 1 kg żywej masy potrzeba około 1,7 kg paszy. W efekcie każda trwalsza zmiana notowań kontraktów futures na kukurydzę i soję na CBOT zwykle przenosi się na hurtowe ceny kurczaka z opóźnieniem od kilku tygodni do kilku miesięcy. W okresach szczytowych cen kukurydzy i soi koszty produkcji brojlerów w Brazylii w przeliczeniu na kg wzrosły o 25-30%, według danych ABPA, a wzrost był widoczny także w cenach eksportowych FOB Santos.

Drugim czynnikiem strukturalnym jest wysoce zjadliwa grypa ptaków (HPAI). Okresowe ogniska szczepów H5N1 i H5N8 prowadzą do likwidacji stad, regionalnych ograniczeń transportu oraz zakazów importu obejmujących całe kraje. Po zgłoszeniu jednego zakażonego gospodarstwa dany kraj zwykle traci dostęp do rynków największych importerów, takich jak Chiny, Arabia Saudyjska, Japonia i UE, do czasu odzyskania statusu kraju wolnego od choroby w ramach umów o regionalizacji albo zasad World Organisation for Animal Health (WOAH). USDA Foreign Agricultural Service i FAO Meat Market Review uważnie monitorują mapę HPAI, ponieważ przepływy handlowe i różnice cenowe reagują szybko.

Trzecim czynnikiem jest globalna konkurencja eksportowa i popyt. Światowa produkcja brojlerów wynosi około ~135 mln ton rocznie: Stany Zjednoczone produkują ~21 mln ton, Chiny ~15 mln ton, głównie na rynek krajowy, Brazylia ~14 mln ton, a UE ~13 mln ton. Globalny handel eksportowy to około ~13 mln ton rocznie, z czego sama Brazylia dostarcza ~4,5 mln ton. Dostępność brazylijskiego eksportu ma więc bezpośredni wpływ na międzynarodowy poziom cen. Po stronie podaży eksportowej dominują brazylijskie BRF, JBS, poprzez markę Seara, i Aurora, tajlandzkie CP Foods oraz amerykańskie grupy Tyson Foods i Pilgrim’s Pride. Po stronie popytu znaczenie mają potrzeby importowe Chin, Meksyku, Arabii Saudyjskiej, Japonii i UE, a także kurs brazylijskiego reala (BRL) wobec dolara: słabszy real wspiera eksport i ciąży notowaniom FOB.