Bydło żywe — cena

Głównym czynnikiem strukturalnym na rynku żywca wołowego jest cykliczny ruch pogłowia krów mięsnych w USA. Pogłowie krów mięsnych w USA porusza się w przybliżeniu w 10-letnim cyklu. W fazie ekspansji hodowcy zwiększają stado krów, co po 2–3 latach prowadzi do większej podaży bydła rzeźnego i wywiera presję na spadek cen. W fazie likwidacji hodowcy brakują krowy. Krótkoterminowo zwiększa to podaż, ale w średnim terminie tworzy niedobory i podbija ceny. Według raportu USDA Cattle Inventory całkowite pogłowie bydła w USA wynosi około ~87 mln sztuk, z czego pogłowie krów mięsnych to około ~28 mln. Ostatnio spadło do najniższego poziomu od kilku dekad po uboju wymuszonym suszą, a branża jest obecnie w fazie odbudowy. Rynek jest więc bardzo wrażliwy na półroczne dane Cattle Inventory: zmiany w stadzie krów wskazują na warunki podaży z wyprzedzeniem 2–3 lat.

W krótkim terminie najważniejszym czynnikiem cenowym jest marża feedlotu, czyli ekonomika tuczu bydła w zakładach opasowych. Wół gotowy do uboju potrzebuje około 3–4 kg paszy / 1 kg masy żywej w paszy treściwej, głównie kukurydzy i śruty sojowej. Ceny kukurydzy (CME Corn, ticker ZC) i śruty sojowej (Soybean Meal, ZM) są więc bezpośrednio uwzględniane w marżach feedlotów. Wyższe koszty paszy ograniczają skłonność feedlotów do kupowania cieląt do opasu i obciążają proces uzupełniania obsady. Warunki pastwiskowe i susza w regionie US Plains (Teksas, Oklahoma, Kansas, Nebraska) są bezpośrednimi czynnikami szoku podażowego. Podczas długotrwałej suszy hodowcy są zmuszeni wcześniej kierować krowy do uboju: krótkoterminowo oznacza to więcej bydła, długoterminowo mniejsze stado. USDA publikuje miesięczny raport Cattle on Feed o stanie bydła w feedlotach o pojemności co najmniej 1 000 sztuk. To jeden z głównych punktów odniesienia dla rynku.

Popyt eksportowy jest ważnym uzupełnieniem obrazu podaży. Roczna produkcja wołowiny w USA wynosi około 12 Mt w wadze tuszy, z czego eksport to około 1,5 Mt, czyli blisko 12% produkcji. Trzy największe rynki docelowe to Japonia, Korea Południowa i Meksyk. Chiny stały się rosnącym kierunkiem eksportu po częściowym złagodzeniu ograniczeń dostępu do rynku, ale dostęp pozostaje politycznie wrażliwy i podlega okresowym ograniczeniom, w tym protokołom BSE, zasadom dotyczącym stosowania hormonów oraz wymogom identyfikowalności. Publikacja USDA Foreign Agricultural Service Livestock and Poultry: World Markets and Trade aktualizuje globalny bilans eksportu i importu wołowiny. Pokazuje też pozycję konkurencyjną Brazylii, największego eksportera wołowiny na świecie, Australii oraz USA. Rynek śledzi więc nie tylko krajową podaż w USA, ale także trendy w pogłowiu w Brazylii i Australii.