Stal — cena

Głównym czynnikiem dla rynku prętów zbrojeniowych jest skala nowych inwestycji budowlanych w chińskim sektorze nieruchomości. Chiny produkują około 250 mln ton prętów zbrojeniowych rocznie, czyli ponad 60% światowej produkcji wynoszącej około 400 Mt. Większość tej stali jest zużywana na rynku krajowym. W szczytowym okresie nowe rozpoczęte budowy mieszkaniowe w Chinach przekraczały 1 mld m² rocznie. Przy szacowanym zużyciu około 85 kg/m² samo to generowało popyt na około 85 mln ton prętów zbrojeniowych. Sytuacja płynnościowa deweloperów, takich jak Country Garden, Evergrande i Vanke, warunki kredytów hipotecznych ustalane przez People’s Bank of China oraz lokalne programy infrastrukturalne mogą wpływać na ceny prętów zbrojeniowych na SHFE w ciągu kilku dni.

Drugim ważnym czynnikiem jest dyscyplina podaży w Chinach i regulacje środowiskowe. Pekin od lat stosuje limity mocy produkcyjnych i ograniczenia produkcji, aby zmniejszać nadpodaż. W zimowym sezonie smogowym, od listopada do marca, huty w północnych prowincjach Hebei, Shanxi i Shandong często muszą ograniczać produkcję o 20–50%, aby spełnić normy jakości powietrza. Może to przesuwać ceny prętów zbrojeniowych na początku zimy. Roczny limit produkcji stali surowej na poziomie około 1 mld ton, powiązany z ramami polityki „Common Prosperity”, również ogranicza elastyczność podaży.

Trzecim czynnikiem strukturalnym jest zmiana surowców i technologii produkcji. Tradycyjna produkcja stali w wielkim piecu i konwertorze tlenowym (BF/BOF) wykorzystuje rudę żelaza i węgiel koksujący, więc ceny rudy żelaza na SGX oraz australijskiego węgla HCC bezpośrednio wpływają na koszty prętów zbrojeniowych. Jedna tona prętów zbrojeniowych wymaga około 1,6 t rudy żelaza i około 0,6 t węgla koksującego. Piece elektryczne łukowe (EAF) przetapiają natomiast złom stalowy, więc koszty wsadu są powiązane z globalnym rynkiem złomu, w tym tureckim HMS i amerykańskim złomem shredded, a także z cenami energii elektrycznej. Chiny chcą zwiększać udział EAF ze względów emisyjnych: z około 10% obecnie do celu na poziomie około 20%. Zmienia to strukturę kosztów w hutnictwie.