Olej palmowy — cena

Główną siłą strukturalną na rynku oleju palmowego jest polityka eksportowa państwa indonezyjskiego. Indonezja odpowiada za ~58% globalnej produkcji oleju palmowego, czyli około ~47 mln ton rocznie, a rząd aktywnie reguluje, jaka część produkcji zostaje na rynku krajowym, a jaka trafia na eksport. Najważniejszym narzędziem jest indonezyjski mandat biodieslowy: obowiązkowe dodawanie biodiesla na bazie oleju palmowego do krajowego oleju napędowego pochłania około 13 mln ton oleju palmowego rocznie. Indonezja okresowo stosuje też mechanizmy DMO (Domestic Market Obligation) i DPO (Domestic Price Obligation). W jednym z wcześniejszych epizodów rząd wprowadził pełny zakaz eksportu na kilka tygodni, aby ograniczyć krajowe ceny oleju spożywczego, co natychmiast zaburzyło notowania FCPO. Uczestnicy rynku śledzą dane GAPKI (Gabungan Pengusaha Kelapa Sawit Indonesia, indonezyjskie stowarzyszenie producentów oleju palmowego) oraz komunikaty eksportowe indonezyjskiego ministerstwa finansów.

Po stronie popytu najważniejszą zmienną jest popyt na oleje spożywcze w Indiach i Chinach. Indie są największym importerem oleju palmowego na świecie, z zakupami na poziomie około ~8 mln ton rocznie. Olej palmowy pokrywa dużą część krajowej konsumpcji olejów spożywczych i jest ważnym surowcem w produkcji żywności przetworzonej, takiej jak zupki instant, herbatniki i przekąski. Miesięczne dane o imporcie Indii publikuje Solvent Extractors' Association of India (SEA). Chiny są drugim największym nabywcą, z popytem na poziomie około ~7 Mt rocznie, skoncentrowanym w żywności przetworzonej i oleochemikaliach. Razem oba kraje pochłaniają dużą część globalnego eksportu oleju palmowego, dlatego zmiany indyjskich ceł importowych lub słabszy popyt w Chinach szybko widać w cenach FCPO. Znaczenie mają też relatywne ceny konkurencyjnych olejów roślinnych: sojowego, słonecznikowego i rzepakowego. Gdy olej palmowy jest notowany z premią, nabywcy przechodzą na substytuty, a spread się rozszerza.

Trzecim czynnikiem strukturalnym są unijne regulacje dotyczące zrównoważonego rozwoju, które zwiększają koszty zgodności na rynku oleju palmowego. Dyrektywa o energii odnawialnej RED III stopniowo usuwa olej palmowy z unijnego rozliczania biopaliw i OZE, wskazując na wylesianie oraz wysokie ryzyko ILUC (pośrednia zmiana użytkowania gruntów). EUDR (EU Deforestation Regulation) wymaga identyfikowalności geolokalizacyjnej i potwierdzenia braku związku z wylesianiem dla każdej dostawy oleju palmowego wchodzącej na rynek UE. Dostawcy muszą wykazać, że plantacja produkcyjna nie powstała w wyniku wylesiania po dacie granicznej określonej w regulacji. Czwartym czynnikiem jest malezyjski i indonezyjski cykl zbiorów. Dojrzałość owoców palmy olejowej zależy od cykli El Niño / La Niña, opadów i intensywności nawożenia. Miesięczne raporty o produkcji, zapasach i eksporcie publikowane przez MPOB (Malaysian Palm Oil Board), wraz z globalnymi szacunkami podaży Oil World, należą do najważniejszych danych dla tego rynku.