Canola — cena

Głównym czynnikiem dla rynku jest plon z kanadyjskich prerii. Duża część globalnej podaży canoli pochodzi z Kanady. Kraj produkuje około ~18–20 mln ton rocznie, z czego ~10 Mt trafia na eksport. To około 70% światowego handlu canolą. Ponad 90% areału zasiewów koncentruje się w trzech prowincjach prerii: Saskatchewan, Alberta i Manitoba. Siew odbywa się w maju, a zbiory pod koniec sierpnia i we wrześniu. Silna susza na preriach pokazała wrażliwość rynku: produkcja canoli w Kanadzie spadła w ciągu roku o prawie 35%, a kontrakt ICE Canada wzrósł do rekordowych poziomów. Wczesnojesienne przymrozki, lipcowe upały albo deszcz w czasie żniw mogą więc powodować bezpośrednie i istotne ruchy cen kontraktów futures na canolę na ICE Futures Canada. Uczestnicy rynku śledzą raporty Statistics Canada Field Crop Production oraz miesięczne prognozy USDA FAS Oilseeds.

Drugim ważnym czynnikiem jest chińska polityka importowa. Jej polityczny charakter utrudnia modelowanie rynku. Chiny są największym zagranicznym odbiorcą kanadyjskiej canoli. Kupują średnio ~5 mln ton rocznie, czyli blisko połowę eksportu canoli z Kanady. Napięcia dyplomatyczne między państwami okresowo prowadziły do zakazów importu. Pekin zawieszał licencje kilku dużym kanadyjskim eksporterom canoli, oficjalnie wskazując na problemy jakościowe, takie jak zanieczyszczenie grzybami albo obecność ciał obcych. Rynek często odczytywał takie decyzje jako odwet dyplomatyczny. Tego typu komunikat może od razu obniżyć wycenę kontraktu z Winnipeg i przekierować kanadyjskie ładunki, zwykle do Japonii, Meksyku, Zjednoczonych Emiratów Arabskich i Unii Europejskiej, często po niższej średniej cenie. Canola jest więc jednym z niewielu fizycznych surowców rolnych, którego cena regularnie reaguje na informacje z dwustronnej polityki zagranicznej.

Trzecią dużą grupą czynników jest popyt na północnoamerykański diesel z biomasy. W ramach amerykańskich regulacji dotyczących paliw odnawialnych, Renewable Fuel Standard, RFS — kategoria D4, producenci diesla z biomasy i odnawialnego oleju napędowego zużywają coraz większe wolumeny kanadyjskiego oleju canola jako surowca. Niska zawartość tłuszczów nasyconych i dobre właściwości niskotemperaturowe sprawiają, że olej canola konkuruje z olejem sojowym i palmowym. Amerykańskie przepisy LCFS, głównie w Kalifornii i Oregonie, dają mu także korzystną ocenę intensywności emisji CO₂. Ten strukturalny popyt odciąga część podaży oleju canola od tradycyjnego rynku spożywczego i wspiera ceny oleju oraz nasion. Czwartym czynnikiem jest spread między ICE Canada canola a Euronext rapeseed w Paryżu, notowanym w EUR/tonę. Gdy spread się rozszerza, sygnalizuje napięcie między warunkami podaży w Ameryce Północnej i Europie oraz może uruchamiać arbitrażowe ładunki przez Atlantyk.