Kauczuk — cena

Strukturalną cechą podaży kauczuku naturalnego jest jej koncentracja geograficzna w Azji Południowo-Wschodniej. Kauczukowiec Hevea brasiliensis rośnie w tropikach równikowych. Komercyjna produkcja lateksu wymaga wysokich i stabilnych opadów, stałego ciepła oraz żyznej gleby. Tajlandia, z produkcją około 4,7 mln ton rocznie, odpowiada za ~33% światowej podaży kauczuku naturalnego. Indonezja, z około 3,1 mln ton rocznie, dokłada kolejne ~22%. Wietnam, z około 1,3 mln ton rocznie, dostarcza około ~9%. Łącznie te trzy kraje wytwarzają ~64% globalnej podaży kauczuku naturalnego. Indie (~0,85 Mt) i Malezja produkują głównie na potrzeby krajowe, a Wybrzeże Kości Słoniowej (~0,95 Mt i szybki wzrost) jest wschodzącym producentem afrykańskim. Całkowita światowa produkcja kauczuku naturalnego wynosi około 14 mln ton rocznie, według Association of Natural Rubber Producing Countries (ANRPC). Taka koncentracja oznacza ryzyka. Należą do nich choroba liści Pestalotiopsis, która powodowała istotne straty plonów na plantacjach w Indonezji i Tajlandii, oraz starzenie się plantacji. Wiele gospodarstw nadal wykorzystuje drzewa sprzed najnowszej generacji odmian klonalnych.

Po stronie popytu głównym czynnikiem jest globalny przemysł oponiarski, który odpowiada za ~70% zużycia kauczuku naturalnego. Rynek jest zdominowany przez czterech globalnych producentów: Bridgestone (ticker na Tokyo Stock Exchange: 5108.T), Michelin (ticker na Euronext Paris: ML.PA), Continental (ticker we Frankfurcie: CON.DE) oraz Goodyear (ticker na Nasdaq: GT). Razem mają dużą część globalnego rynku opon. Popyt na kauczuk naturalny jest szczególnie silny w segmencie opon do ciężarówek, autobusów i samolotów. W tych zastosowaniach nie da się go w pełni zastąpić kauczukiem syntetycznym, ponieważ potrzebna jest wyższa odporność na temperaturę, lepsza nośność i niższe tempo zużycia. Opony do samochodów osobowych zawierają już natomiast znaczący udział kauczuku syntetycznego. Popyt ma charakter cykliczny. Globalna sprzedaż pojazdów, ruch flot komercyjnych i wolumeny ruchu lotniczego bezpośrednio wpływają na zużycie kauczuku.

Trzecim czynnikiem strukturalnym jest substytucja przez kauczuk syntetyczny. Kauczuk syntetyczny, głównie SBR (kauczuk styrenowo-butadienowy) i BR (kauczuk polibutadienowy), powstaje z butadienu i styrenu, czyli surowców pochodnych ropy naftowej. Ceny ropy mają więc bezpośredni wpływ na koszt produkcji kauczuku syntetycznego, a przez to na jego konkurencyjność wobec kauczuku naturalnego. Gdy ceny Brent i WTI są niskie, kauczuk syntetyczny można produkować tanio, a producenci opon mogą zwiększać jego udział w mieszankach. To ciąży cenom kauczuku naturalnego. Gdy ropa jest droga, kauczuk naturalny zyskuje relatywną przewagę kosztową, co wywiera trwałą presję wzrostową na ceny TSR20. Większość globalnych mocy produkcyjnych kauczuku syntetycznego należy do chińskich, japońskich i niemieckich firm petrochemicznych, w tym Sinopec, JSR i Lanxess. Statystyki branżowe śledzi International Rubber Study Group (IRSG).